การจำแนกประเภทของปั๊มยาโดยทั่วไปจะจำแนกตามโครงสร้างหัวปั๊มและรูปแบบการส่งผ่าน หลักการทำงานและโครงสร้างส่วนประกอบของปั๊มสูบน้ำแตกต่างกันมาก
ปั๊มจ่ายน้ำสามารถแบ่งออกเป็นปั๊มสูบน้ำประเภทลูกสูบและไดอะแฟรมปั๊มชนิดตามส่วนหัวปั๊ม ปั๊มสูบน้ำชนิดลูกสูบเป็นลูกสูบสำหรับปั๊มสูบน้ำแบบไดอะแฟรมแบบลูกสูบเชิงเส้นโดยตรงผ่านการเปิดและปิดวาล์ววัตถุประสงค์ของการดูดและการถ่ายเทของเหลวในขณะที่ปั๊มจ่ายไดอะแฟรมเป็นลูกสูบโดยใช้ลูกสูบในถังเพื่อให้น้ำมัน ในห้องจะสร้างแรงชีพจรซึ่งผลักดันให้ไดอะแฟรมเคลื่อนไปมาและบรรลุวัตถุประสงค์ในการดูดและปล่อยของเหลวภายใต้การกระทำของการเปิดและปิดวาล์ว แยกลูกสูบออกจากของเหลวที่จะขนย้ายเพื่อป้องกันไม่ให้ของเหลวรั่วออกมาทำให้เกิดมลภาวะและความสูญเสีย หากติดตั้งสัญญาณเตือนไว้จะสามารถหยุดการทำงานของไดอะแฟรมและแจ้งเตือนเมื่อมีรอยแตกของไดอะแฟรมและหลีกเลี่ยงการปนเปื้อนของท่อกระบวนการโดยน้ำมันและหลังจากเปลี่ยนไดอะแฟรมกลับเข้าสู่การทำงานตามปกติ นอกจากนี้ปั๊มไดอะแฟรมยังติดตั้งอุปกรณ์สามวาล์ว (วาล์วน้ำมันอัตโนมัติวาล์วนิรภัยและวาล์วระบายอากาศ) ซึ่งสามารถใช้เพื่อเสริมน้ำมันทำงานของห้องไฮดรอลิกในเวลาและในเวลาเดียวกัน สามารถหลีกเลี่ยงการบรรจุเกินและปรับปรุงอายุการใช้งานของไดอะแฟรม นอกจากนี้ยังสามารถมั่นใจได้ถึงความปลอดภัยของระบบสูบจ่ายยา
ปั๊มแบ่งตามโหมดการส่งผ่านและสามารถแบ่งออกเป็นประเภทแคมและประเภทแกน N: ที่นั่งของไมโครคอมพิวเตอร์ (JW) เป็นโครงสร้างชนิดของจานแบบประกบ มอเตอร์ขับเคลื่อนลูกเบี้ยวผิดเพี้ยนผ่านหนอนและชุดเกียร์หนอนเพื่อหมุนตัวเลื่อน (crosshead) ทำให้ลูกสูบตอบสนองเชิงเส้น
การควบคุมการไหลของเครื่องสูบน้ำแบบปั๊มจะทำได้โดยการเปลี่ยนความยาวของกระบอกลูกสูบหรือความเร็วของปั๊ม จังหวะลูกสูบสามารถปรับ steplessly ภายในช่วงของ 0 ถึง 100% และสามารถทำได้ทั้งในระหว่างการดำเนินการและเมื่อหยุด. ด้วยการควบคุมอิเล็กทรอนิกส์และอุปกรณ์อื่น ๆ สามารถรับรู้การทำงานของระยะทางเดิมหรือการควบคุมอัตโนมัติ พร้อมกับมอเตอร์ควบคุมความเร็ว AC หรือความเร็วสามารถรับรู้การปรับค่าสองครั้งหรือลดความเร็วของปั๊มเพื่อตอบสนองความต้องการของการไหลของกระบวนการ
